Willemijn van Poppel
Nazomerfluisteringen
De bloemen spreken nog zachtjes na, terwijl de zomer vervaagt. Hortensia’s die verkleuren, cosmea’s die hun laatste dans maken, dahlia’s die nog even gloeien en zonnehoeden die het laatste zonlicht vasthouden voordat de herfst het overneemt. Deze serie ontstond vanuit mijn fascinatie voor het moment ná de bloei. Bloemen die niet meer op hun hoogtepunt zijn, maar juist in hun vergankelijkheid een nieuwe schoonheid laten zien. In plaats van te fotograferen, heb ik de bloemen gescand. Daardoor komen de fijne structuren haarscherp en intiem in beeld, alsof je de nerven bijna kunt aanraken. Het geeft de bloemen een dromerigheid en kwetsbaarheid, anders dan een foto zou doen.
