Karl Hofer, Clown et marionnette, vers 1924 par Atelier Liesjes

Een theatrale en psychologisch geladen scène waarin Hofer de spanning tussen masker en mens onderzoekt.

🎨 Wat je ziet
Twee figuren in een toneelachtige setting:

Links een naakte of strak geklede figuur, kaal en gebogen, met een neergeslagen blik — kwetsbaar en introspectief.

Rechts een clownachtig personage in wit kostuum met zwarte knopen, rode handschoenen en een rode muts, glimlachend en met theatrale gebaren.

De achtergrond is donker en suggestief, met gordijnachtige vormen die het gevoel van een podium versterken.

De contrasten in houding, kleding en expressie creëren een duale spanning tussen ernst en spel, innerlijk en uiterlijk.

🧩 Thematiek
Hofer speelt hier met het motief van de clown en de pop als symbolen van rol, façade en kwetsbaarheid.

De clown is niet louter komisch, maar een ambivalente figuur — tegelijk expressief en afstandelijk.

De linkerfiguur lijkt eerder een mens achter het masker, een echo van Hofer’s interesse in de psychologische diepte van het individu.

📍 Stijl en techniek
Gemaakt in Hofer’s expressionistische fase, met nadruk op gestileerde vormen, sobere kleuren en emotionele geladenheid.

De penseelvoering is krachtig en suggestief, met contourlijnen die de figuren isoleren en benadrukken.

De compositie is symmetrisch maar gespannen, met een theatrale opstelling die doet denken aan een tableau vivant.

Karl Hofer was een Duitse schilder die wordt gerekend tot het expressionisme en later tot de magisch-realistische stroming binnen de Neue Sachlichkeit. Geboren in Karlsruhe op 11 oktober 1878. Woonde en werkte in Parijs, Rome en Berlijn, en verbleef tijdens WO I in een Frans interneringskamp en later in Zwitserland.

Hofer’s vroege werk toont invloeden van symbolisme en art nouveau, met klassieke portretten en dromerige scènes. Rond 1910 ontwikkelde hij een persoonlijk expressionisme, met geïsoleerde figuren, sobere kleuren en een melancholische sfeer. In de jaren ’20 en ’30 evolueerde zijn stijl richting magisch realisme: heldere composities, gestileerde figuren, en een gevoel van vervreemding.

Zijn werk is vaak figuratief, maar met een psychologische diepgang en een nadruk op existentiële thema’s zoals eenzaamheid, verlies en menselijke waardigheid.